صداي شيون و ناله و زاري ميهمانان تبريزي در آسمان پيچيد. يادم است پدر بزرگ بازنشسته تبريزي پول زيادي در دستش گرفته بود و مي گفت همه اش مال شماست بگيريد ! اما اين جوان دشت مغاني با ادب و نزاكت گفت وظيفه من بود ما مردم ميهمان نوازي هستيم براي پول فرزند انت را نجات ندادم. بله . بنده كه در آنموقع تازه از اسارت در اردوگاههاي جنگي عراق بازگشته بودم به اين جوان افتخار كردم و از اينكه اينچنين همشهرياني دارم احساس غرور كردم اما دو سئوال در ذهن خودم شكل گرفت . اول اينكه عمق اين كانال بزرگ چرا در تابلويي در كنار آن درج نشده بود ؟ و دوم اينكه چرا اين كانال فنس كشي نشده بود ؟ البته اكنون پس از نزديك 18 سال از اين ماجرا هنوز كانال بزرگ اين دو سئوال را با خود يدك مي كشد و اميد كه مسئولان امر به اين امر حياتي اقدام نمايند چرا كه ممكن است يكي از اعضاي خانواده و بستگانشان خود قرباني اين كانال و دهها كانال و چهل پله ديگر شوند .

(فرزاد جان بارفتنت هنوز داغ ما سرد نشده و با همه خوشی ها و بدی ها انگار که پیش مایی..هنوز هم به یادتیم......)